Het is zover. Dit wordt mn laatste blog vanuit Vietnam. Sinds 5 november hebben we hard gewerkt en zijn we een week op vakantie geweest. In mn vorige bericht had ik al kort verteld over de presentatie op het conservatorium. Zover we enigszins konden concluderen, zijn de filmpjes tot nu toe positief ontvangen. Begin december is er overleg tussen onze school en de scholen hier en zullen we meer te weten komen. De directie was van mening dat de communicatie beter moet met het CinemaStageCollege en dat de censuurkwestie eerder aangepakt had moeten worden (wij Nederlanders kregen namelijk pas de woensdag voor de deadline de permissie om buiten de scholen te kunnen filmen/opnemen...). Dat is in ieder geval een positieve gedachte. Er werden tijdens de presentatie met name vragen gesteld over de audio van de filmpjes en niet zozeer over de video. Morgen wordt er wederom een presentatie gegeven, maar dan op het CInemaStage College.
Gisterochtend kwamen we terug van een week vakantie en ik dacht de filmpjes te gaan uploaden, maar... we zaten  (wederom) de hele dag zonder stroom (half district). Geen stroom en geen internet maakt uploaden/exporteren voor internet redelijk lastig. Ik kan dat dus helaas pas in Nederland doen. Gelukkig heb ik daar vanaf woensdag alle tijd voor, dus er is nog even geduld nodig.

Even een sprong in de tijd: 2 weken geleden kwam Meike (de vriendin van Lukas) in HCMC. Dat betekende dat ik moest verhuizen naar de kamer naast ons en bij Jeffrey op de kamer kwam (aka de dierentuin). Meike past goed in de groep en heeft zelfs nog een steentje bijgedragen door de montage te doen van de making-off/behind the scenes videoclip. Vrijdag de 13de, na de presentatie, hebben we de verjaardag van Jeffrey gevierd met een groot aantal Vietnamezen. 's Middags taart, 's avonds uiteten en daarna naar de Saloon 17. Die zondag daarna kwamen we aan in Hoi An, een kustplaatsje zo'n 800 km van HCMC. Daar hadden we een reunie met Tim en Floor en ook Jolien en Daniel (HKU studenten die werkzaam waren in Hanoi) waren van de de partij. We hebben p.p. motobikes gehuurd en zijn o.a. naar het strand geweest (beste golven ooit!), hebben een maatpak laten maken, Cham gebouwen/kunst vanaf de 8ste eeuw bezocht en het stadje zelf verkend (met o.a. een authentieke Japanse brug en diverse pagodes). Vervolgens zijn we een stuk noordelijker gereisd naar Hue. Dit voelde een beetje als Nederland aan: regen, koud en veel toeristen. Desondanks hebben we zoal het fraaie oude deel van de stad bezocht (Purple City), een boottochtje gemaakt over de Parfumrivier en een nachtclub gevonden waar enkel Vietnamezen waren. Ik heb straks 4 uur overstaptijd op Kuala Lumpur, dus heb dan alle tijd om de laatste selectie foto's te maken (waarschijnlijk een stuk of 100...).

Ik heb een geweldige tijd gehad in Vietnam. We zijn van 4 individuen die elkaar nauwelijks kennen, in een hecht team verandert. De Vietnamese cultuur biedt heel veel goeds. De mensen zijn vriendelijk, positief en behulpzaam ondanks hun ontzettend drukke schema. Het zijn harde werkers en hebben familie op de eerste plek staan. De prijzen, het eten en het klimaat in Nederland zal de grootste 'cultuurschok' opleveren. Maar aan de andere kant is het niet erg om een keer minder getoeter in het verkeer te horen, schonere lucht in te ademen, geen 'boom-boom' dames achter je aan te hebben en filmpjes te maken zonder het woord 'censuur' in je achterhoofd.

Morgen zal ik weer voet zetten op Nederlandsche bodem. Ik wil tot slot hierbij iedereen bedanken voor alle reacties en mailtjes tijdens mijn tijd in Vietnam! Ongetwijfeld tot gauw!

Loren (zo spreken de Vietnamezen mn naam uit...)